25.4.2008 - Öteki Yer

süzülüyorum yeryüzüne adeta  kanatlarım yok fakat uçabiliyorum önceleri böyle birşey olmamıştı
zaten nasıl ve ne şekilde olduğuda ilgilendirmiyor beni
çok farklı güzellikler görüyorum daha önceleri böylesi güzelliklerle karşılaşmamıştım
zümrütler anka kuşları... birde bütün dağlar altından ağaçlar inci meyveleri ise elmas
birde yerdeki tüm taşlar akik
derelerden su yerine farklı bir sıvı akıyor
daha sonra tekrar bildik tanıdık şeylerle karşılaşıyorum
aynı yer aynı gök toprak güneş dere tepe...
aynı bildik şeylerle karşılaşmak sevindiriyor bir yerde beni
insan yabancısı olduğu yerde mutlu olamıyor telaşlanıyor her ne hikmetse
ama bir gercek daha var göz ardı edilemeyecek kadar önemli olan
ait olduğum yere geri döndüğümde 'öteki' yeri özlüyorum
yeni heyecanlar yeni oyunlar yabancısı oldugum bir sürü şey
hangi köşeden hangi ağacın yanından hangi yoldan neyin karşınıza cıkacagı belli değil
sürprizlerle dolu harika bir yer
birde okadar fazla yabancısı olduğum şey varki neyin ne işe yaradıgı belli değil
gördüğüm herşey okadar parlak ve temiz ki gözlerim kamaşıyor
ben henüz burada kötü pis namına birşey göremedim sanırım göremeyeceğimde
ama mutlak bir şeylerin eksik olduğunu his ediyorum yüreğimde gönlümde içimde seziyorum bunu
büyük bir eksiklik ve boşluk var ama ney?
kendi dünyamdada bir takım tuhaflıklar his ediyorum
örneğin canım yanmıyor kanım akmıyor sıcagı soğuğu his edemiyorum
rüzgar yüzüme bedenime çarpmıyor içimden geçiyor adeta
birde şunu fark ettim gitmek istediğim yerdeki eksikliği boşluğu burda his etmiyorum
bu eksikliğin ne olduğunu anladım
öteki yerde baldan dereler sütten ırmaklar var
ama burda yarin bir bakışı bir çift ela gözü var
öteki yerde zümrüt inci krıstaller var
burda yarin AHÜZAR ın gamzeli gülüşleri var
öteki yerde tanımlayamadığım bir sürü güzellik var
burda yarin SEVDACAN ın birtek tatlı kelimeleri var
eksikliğini his ettiğim şeyler bunlarlada kalmıyor...
süzülüyorum tekrar SHÜZARIM ın yanına SEVDACAN ımın yanına
eksikliğimi gidermek için yaklaşıyorum
ama dokunamıyorum
dokunuyorum aslında ama his edemiyorum
kokusunu alamıyorum oysa nede güzel kokardı
sıcaklığını alamıyorum oysa bedeni nede sıcaktı
gözlerime bakıyor apansız
şaşırıyorum
sürekli güldüğünü görmeye alışık olduğum gözler yaşlarla dolu ağlıyor
ilk defa görüyorum o güzelim gözleri bu şekilde
birde brakmış kendisini büsbütün
yakışmıyor kendine
kendimi tekrar öteki yerde buluyorum bir pırlanta taşını üzerinde öylece oturmuş düşünüyorum
bir şeyler yapmak istiyorum ama anlamsız geliyor boşluktayım büsbütün
süzülmeye karar veriyorum kuşlarla
arılarla çiçeklerin özüne iniyorum
ağaçlarla konuşuyorum
daha sonra bir fikir geldi aklıma
evet harika bir fikir buldum 
neden AHÜZARIM ı alıp buraya getirmiyorum ki?
hem bukadar güzellik içerisine benim SEVDACAN ım nede güzel yakışır öyle değil mi?
elbette ya neden getirmiyorum ki?
tekrar kendi dünyamdayım ve AHÜZARIM ın yanındayım  harika bir yer burası
SEVDACAN. SEVDACAN. hey SEVDACAN duymuyormusun beni
seni almaya geldim aşkım benimle gelirmisin?
ama AHÜZAR hala ağlıyor
tühbeee ne kadarda duyarsız bir insanım neden niçin ağladığını sormuyorum
neden ağlıyorsun aşkım?
aaaaa  buda ne böyle? bir tabuta benziyor sanırım içindede biri var
SEVDACAN hadi bak seni almaya geldim benimle gelirmisin orada orada orrd or o...
aman tanrım kanım dondu
AHÜZAR ım la göz göze geldim ve o benim içimden geçip gitti
durdum düşündüm düşündüm düşündüm ve cıldırdım
işte o andan itibaren 'öteki' yer ve buranın farkına vardım
tabut mu?
ona hiç bakmadım
çünkü içinde yatanın kim olduğunu bliyorum artık
tekrar 'öteki' yerdeyim meleklerleyim hurilerle
başıma toplanmışlar hepsi
aglıyorum huysuzum çocuk gibiyim susmuyorum
meleklerde en görkemlisi ve en parlağı yaklaşıyor yanıma ve fısıldıyor kulağıma
oda seni seviyor yakında kavuşacaksınız
gidiyorum büyük melekle bilinmez bir diyara
seni baklayacağim aşkım.